ABD ve İsrail’in İran’a yönelik operasyonlarının ilk 36 saatinde sergilediği yoğun mühimmat kullanımı, askeri başarının ötesinde küresel savunma sanayisinin "yumuşak karnını" ifşa etti. 3 binden fazla hassas güdümlü mühimmatın tüketildiği bu kısa süre, Batı’nın üretim kapasitesi ve ham madde tedarik zincirindeki yapısal krizleri birer ulusal güvenlik sorununa dönüştürdü.
YIPRATMA SAVAŞI VE STOKLARDAKİ KRİTİK EŞİK
Foreign Policy’nin analizlerine göre İran, bölge geneline binden fazla füze fırlatarak ABD ve İsrail’in hava savunma kaynaklarını tüketmeye yönelik bir "yıpratma savaşı" stratejisi izledi. ABD ve İsrail bu füzeleri etkisiz hale getirmede teknolojik üstünlük sağlasa da, sadece 36 saatte harcanan mühimmat miktarı stokların yenilenmesi konusunda ciddi soru işaretleri yarattı. ABD Genelkurmay Başkanı General Dan Caine’in operasyon öncesi dile getirdiği "mühimmat yetersizliği" endişesi, sahadaki hızlı tüketimle somut bir krize dönüştü. Özellikle donanmanın üretim hızından daha hızlı mühimmat tüketmesi, stratejik planlamadaki temel bir açığı gün yüzüne çıkardı.
MÜHİMMATIN ŞİFRESİ ÇİN’İN ELİNDE: TEDARİK ZİNCİRİ KRİZİ
Modern mühimmat üretimi, sadece bütçe değil, karmaşık bir ham madde ağını zorunlu kılıyor. Yüksek performanslı güdüm kitleri için hayati önem taşıyan nadir toprak elementleri pazarının büyük ölçüde Çin kontrolünde olması, Batı savunma sanayisini stratejik bir çıkmaza sokuyor. Bir hafta içinde stokların tükenebileceğini gösteren simülasyonlar, üretimi artırmanın önündeki en büyük engelin ham madde temini olduğunu kanıtlıyor. Finansman çözülse bile; nitelikli iş gücü ve ekipman eksikliği, mühimmat depolarının hızla doldurulmasını imkansız kılıyor.
STRATEJİK KAYIPLAR: YERİNE KOYMANIN MALİYETİ YILLAR SÜRÜYOR
Çatışmanın bilançosu sadece harcanan füzelerle sınırlı kalmadı; Katar ve Bahreyn’deki kritik radar sistemlerinin imhası, telafisi güç bir boşluk yarattı. Katar'daki 1,1 milyar dolarlık AN/FPS-132 erken uyarı radarının yeniden inşasının 5 ila 8 yıl süreceği öngörülüyor. Bu sistemlerin üretimi için gereken galyum mineralinin yüzde 98'inin Çin tarafından kontrol edilmesi, askeri varlıkların kaybını daha da dramatik hale getiriyor. Gelecekteki çatışmaların kaderini artık kimin daha iyi teknolojiye sahip olduğu değil, mühimmat depolarını kimin daha hızlı doldurabildiği belirleyecek.
