A Millî Futbol Takımımız 12 Kasım Perşembe gecesi Belçika'yla İzmir'de karşılaştı. Maçı Belçika millî takımı 2-1 kazandı. Millî takımımız maalesef beşinci maçında da sahadan yenik ayrıldı. UEFA Uluslar A Ligi'ndeki maceramızın bitmesine tek maç kaldı. O maçı da 15 Kasım Pazar gecesi Fransa'yla Fransa'da oynayacağız.
Aslında Millilerimiz maça iyi başladı. İlk 20 dakika istekli ve tempolu oynadık. Özellikle Arda Güler takımımızın lideri konumunda oyunumuza yön veriyordu. Bu liderliğini güzel bir frikik golüyle taçlandırdı.
Golümüze kadar her şey iyi gidiyordu. Ancak golden sonra Belçika gaza basıp vites arttırmaya başladı. Jeremy Doku'nun belirgin baskılı oyunu ve Belçika'nın hızlı pasları 27'de De Bruyne ve 30'da De Keteleare'nin golleriyle maçı bir anda 2-1'e getirdi.
Düşünün ki; iki araba yarışıyor. Kafa kafaya giderlerken biri gaza yüklenip uzaklaşıp gidiyor. Bizim için de olay böyle gerçekleşti. Ne güzel karşılıklı oynarken Belçika tempoyu yükseltti, maçı 2-1'e getirdi. Maalesef bizim arabamız ortalama bir süratten ileri gidemiyor. Yani maçı oynama hızımızın limiti düşük. Arda değil, Arda'lar gerekli bizim hızın artması için.
Sergen Yalçın'ın ilk maçı olması hasebiyle fazla bir şey demeye gerek yok. Yaptığı en bariz değişim, Oğuz Aydın'ı Doku'yu durdurması için sağ bek oynatması ve santrafor olarak Enes Ünal'la başlamasıydı. Başlangıçta tuttu gibi görünse de pek bir şey değişmedi. Yine tempomuz yok. Yine defansif olarak zayıfız ve yine bu lig bize fazla geldi.
Kanımca bizim hocalık bir sorunumuz yok. İstediğiniz teknik direktörü getirin, rezervimiz aynı oyuncular. Sorunlarımız derin ve kronik. Kısa vadede iyileştirmek hayal. İlk önce kafalar değişecek. O da bu yönetimlerle imkânsız.
Artık Dünya Kupası'na gitmek bir başarı değil. Çünkü 64 takıma çıkartmayı düşünüyorlar. UEFA Uluslar A Ligi'ne çıkmak da bir başarı değil, B Ligi seviyesi bize kolay geliyor. Seviye atlamamız şart ancak onu yapacak oyun gücüne sahip değiliz. Bunu sağlayacak olan yöneticiler ve teknik ekip, hadi buyurun başarın. Ben daha başaranı görmedim. İnşallah görürüz.
15 Kasım gecesi Fransa'da oynayacağımız müsabaka Uluslar A Ligi'ndeki son maçımız olacak. Bu işkence de son bulmuş olacak. Gerçekler yüzümüze acı bir şekilde vururken biz hep aynı kısır döngüde dönüp duruyoruz. Koskoca ülkede bu kısır döngüyü kıracak bir yönetici bulamadık. Bu, kısır döngüden daha vahim bir durum.
Dünya Kupası şokunun üstüne A Ligi fiyaskosu biraz ağır oldu. Böyle uzun süreli mağlubiyetleri bir daha yaşamamak umuduyla hepinizi Allah'a emanet ediyorum.