Merhabalar, ben Bilge. Yazılarıma başlamadan önce kendimi tanıtmak istedim. Kitabın ortasından konuşmak bazen başlamanın en iyi şeklidir. Lakin fazla analitik ve düşünsel kalemimi görünce kendimden biraz bahsetmek daha iyi olacak.
Zihnim ne dediğimi anlamaya çok küçük yaşta başladı. Annemin deyişine göre henüz bir yaşımı doldurmadan konuşmaya başlamışım. Parkta oynarken oyun oynamaktan çok insanları gözlemlerdik ve buna oyun derdik. Annemin sürekli farkındalık kazandırma üzerine çalışmaları, beni gözlem yapan ve insanları analiz eden biri hâline getirdi. Annemle ben ayrı ayrı gözlem yapardık, sonrasında ikimiz de gözlemlerimizi birbirimize anlatırdık. Zamanla ikisi de eşitlendi. Baktıktan sonra görmeyi çok erken öğrendim.
Annemin her gün “Okulda ne yaptınız, bugün ne hissettiniz, sizi üzen ya da mutlu eden neler oldu?” soruları, bana her gün kendimi ifade etme fırsatı verdi. Diyeceğim o ki kendimi ifade etmeyi çok küçük yaşta öğrendim. Benim için kendimi ifade etmek ihtiyaç ötesi bir durum.
Üniversite öğrenimimde moleküler biyoloji ve genetik bölümünde alanım bakteriler ve bitkilerdi. Oldukça keyifli bir bölümdü. Ama ben daha mezun olmadan yönetici olmaya karar vermiştim. Alanımla ilgili herhangi bir çalışma yapmaya gerek duymadım. Bunun sebebi ise bakterilerimin benimle konuşmamasıydı.
Her gün laboratuvarda dört duvar arasında bitkilerin bakteriler üzerindeki etkilerini incelemek bana kafese kısılmış gibi hissettirdi. En fazla koloni hâlinde görebildiğim bakterilerim ise gelişmişlikten bihaberdi. Bu bölümün bana tek artısı ise zorluk seviyesinin yüksekliğiyle ufkumu açmasıydı. Şu vakitten sonra öğrendiğim, gördüğüm, duyduğum hiçbir şey bana zor gelmedi.
O yüzden iş dünyasıyla, girişimcilikle, teknolojiyle başladığım yetişkinlik hayatımdaki düşünme serüvenime kendi şirketimle devam ediyorum. Çünkü insan, sahip olduğu ve olmak istediği şeylerdeki doyumsuzluğu mücadele etme arzusunda veya hayatındaki zorluk seviyesinde de sergiliyor. Mücadele edip başarmanın hazzı ve sürekliliği, insanı derinliği yüksek düşüncelerde kendini test etmeye sürüklüyor.
Ben de bu köşe yazılarını yazmayı denerken hızlı akan düşüncelerimde nefes alarak ve odaklanarak zihnimi keşfettiğimi, düşünme sınırlarımı genişlettiğimi fark ettim. Yazmanın havada uçuşan anlamları, bağlamları yere bir çapa misali demirleyişi, verimli bir işleyiş ortamı oluşturuyor. İnsanın bazen ifade etmekte ya da henüz etmeden önce yaşadığı düşünce fırtınası, sonu dinginlikle biten anlamlı kelime gruplarıyla sonuçlanamayabiliyor.
Fırtınalarımızı sakinleştireceğimiz, farklı açılar keşfedebileceğimiz, sesli dile getirmediğimiz ya da getiremediğimiz noktaları istişare edebileceğimiz bir köşe olsun istiyorum. Teşekkür ediyorum!