Mekke Anlaşması'nın açıklanan 16 maddesi, daha önce yazdığım endişeleri güçlendirmiştir. Bu anlaşma, Batı Asya'da tehlikeli bir mezhepsel bloklaşmayı derinleştirmektedir. Şöyle ki:
1- Türkiye, Suudi Arabistan ve Pakistan'ın oluşturduğu askeri ittifakın İran tarafından Sünni bir blok olarak algılanacağı aşikârdır ve bu, hem bölge hem de İslam alemi için büyük bir tehlikedir. Bu, doğrudan İsrail'e hizmet eder.
2- Türkiye ile İran'ın bölgede karşı karşıya gelmesi, yıllardır Türk ordusunu karadan ve havadan İran'a sokmaya çalışan Washington'daki Neoconları ve onların uzantısı olan İsrail'i sevindirir. Tabiri caizse bayram ettirir.
3- Suudi Arabistan'ın düşmanları, Türkiye'nin düşmanı değildir. Anlaşmanın 1 ve 2. maddeleri, ortak tehdit değerlendirmesi ve kolektif savunma yükümlülükleri yaratmaktadır. Bu madde, Türkiye'yi sonu belli olmayan bir savaş bataklığının içine sokar.
4- İran destekli Husilerin Suudi Arabistan'la çatışması, Türkiye'nin savaşı değildir.
5- Bu anlaşma ile Suudi Arabistan, Türkiye'den kapsamlı askeri dayanışma beklerken neden KKTC'yi tanımıyor? Kıbrıs'taki milli davamıza hiçbir zaman somut destek vermeyen Suudi Arabistan'ın güvenliği konusunda Türkiye neden kendini ateşe atıyor?
6- Türkiye, asırlardır bölgede istikrar unsurudur; hal böyleyken neden Şii ve Sünni blokların tarafı olmamalı? Aksine, bölgede barışın ve istikrarın tarafı olmalıdır.
7- Bu anlaşma, özetle, Müslümanı Müslümana kırdırmak değil de nedir? Türkiye, ne Sünni bir askeri bloğun öncü kuvveti ne de İran karşıtı bir cephenin lojistik üssü olmamalıdır.
8- Büyük Önder'in "Yurtta sulh, cihanda sulh" ilkesi, Türkiye'nin başka devletlerin mezhepsel ve jeopolitik hesaplaşmalarına sürüklenmemesini gerektirir. Bu çok tehlikeli adımdan bir an önce vazgeçilmelidir.
