Bazı insanlar vardır; yaptıklarıyla değil, bıraktıkları izlerle anlatılır.
Onu yalnızca kazandığı kupalarla, şampiyonluklarla, attığı manşetlerle ya da saha kenarındaki görüntüleriyle anlatmak eksik kalır. Çünkü Fatih Terim, Türk futbolunda bir teknik direktörden çok daha fazlasını ifade eder. O, bir dönemin hafızasıdır. Bir neslin futbol heyecanıdır. Kimi için gurur, kimi için öfke, kimi için tartışma, kimi içinse unutulmaz bir başarı hikâyesidir.
Ama bütün bunların ötesinde bir Fatih Terim gerçeği vardır.
O gerçek, insanın düştüğü yerden kalkabilmesiyle ilgilidir.
Fatih Terim’i farklı kılan yalnızca kazanırken gösterdiği özgüven değildir. Asıl mesele, kaybettiğinde de yeniden ayağa kalkmayı bilmesidir. Çünkü futbol gibi acımasız bir dünyada alkışlar çabuk gelir, daha da çabuk gider.
Galatasaray’da zirveleri gördü, ayrılıklar yaşadı. Milli Takım’ın başında büyük zaferlerin heyecanını yaşadı, ağır eleştirilerin hedefi oldu. Avrupa’da tarih yazdı, sonra aynı tarih üzerinden sorgulandı.
Fakat her defasında yeniden sahaya çıktı.
Belki de Fatih Terim gerçeği tam burada başlıyor:
Onun hikâyesi hiç kaybetmemek değil, kaybettikten sonra yeniden kazanmayı denemek üzerine kurulu.
Bir teknik direktörün kariyeri sonuçlarla ölçülür. Ama bir insanın hikayesi yalnızca sonuçlardan ibaret değildir.
Çünkü bazı zaferlerin arkasında yıllarca süren yalnızlık vardır.
Bazı kupaların arkasında kimsenin görmediği geceler…
Bazı başarıların arkasında ise defalarca duyulan “artık bitti” cümlesi vardır.
Fatih Terim’in en güçlü tarafı belki de tam olarak budur. İnsanların onun hakkında ne düşündüğünden bağımsız olarak, kendi hikayesinin başrolünü bırakmaması.
Sevilmek istedi.
Eleştirildi.
Övüldü.
Kızdırdı.
Kızdı.
Bazen haklı bulundu, bazen ağır biçimde eleştirildi.
Ama hiçbir zaman sıradanlaşmadı.
Çünkü Fatih Terim, Türk futbolunun yalnızca teknik direktörlerinden biri olmadı; duyguların da teknik direktörü oldu.
Bir maç kazanıldığında milyonlarca insanın sevincine ortak oldu. Kaybedildiğinde milyonların öfkesini üzerine çekti.
İşte büyük isimlerin kaderi biraz da budur.
Çünkü gerçekten iz bırakan insanların hikayeleri, başarılarından sonra da konuşulmaya devam eder.
Bugün Fatih Terim’i tartışırken aslında biraz da Türk futbolunun kendisini tartışıyoruz.
Neden bu kadar tutkuyla bağlandığımızı…
Neden bir teknik direktörü bazen bir futbolcudan, hatta bir kulüpten daha fazla sahiplendiğimizi…
Neden başarıya bu kadar anlam yüklediğimizi…
Fatih Terim bize şunu gösterdi:
Futbolda skor tabelası önemlidir ama insanın hikayesi tabeladan daha uzundur.
Ve belki yıllar sonra geriye kupalardan çok başka bir şey kalacak.
Bir ses…
Bir bakış…
Bir “yeniden” duygusu…
Bir teknik direktörün başarı hikayesinden çok, bir insanın kendi kaderiyle inatlaşma hikâyesi…
Çünkü bazı insanlar futbolu yönetir.
Bazıları futbolun içinde yer alır.
Bazıları ise futbolun tarihini yazar.
Fatih Terim, bana her cümlesinde ‘kızım’ diyerek nasıl hafızama kazındıysa, adını da Türk futbol tarihine öyle kazımış, sözü henüz bitmemiş bir Adanalıdır.
