Yıllar önce Rusya’nın savaş kenti Leningrad’da, sivillerin donmuş Ladoga Gölü üzerinden kaçmak için açtığı Vozdoroga isimli yaşam yolu sayesinde kurtularak hayatta kalan anne babasının birlikteliği sonrasında, 1952 yılının 7 Ekim gününde dünyaya gelmişti Putin. Uslu bir çocuktu ama sessizliği sadece fırtına öncesi yapacaklarına bir fragmandı. 8-10 yaşlarında karate-judo öğreniyor, biz sevimli Türk çocuklarına verilen “çiş rengi paşa çayını” içip imparatorluğu için ön talepte bulunuyordu kaderden. Tabii fakirlikten kırılan SSCB halkından biri çay verirse. Ani bir kararla asker olmak ister Putin… Ne de olsa maaş garantili askerlik iyidir, böyle ülkelerin iş bulamayan insanları için; sebep, korkutan ülkenin askeri de çok sayıda olmalı…
Mesaisinde ve sonrasında, haylice boş kalan kısmında hayaller kurar bizim sarı oğlan:
Çok toprağım olsun,
Bütün misketler benim olsun,
Mahallede herkes benden korksun,
Çok altınım olsun,
Her yerde benim adım anılsın,
Herkes benden alsın…
Kıymeti bilinmese, Rusya’nın kıyısında köşesinde başçavuş rütbesinde bir asker olarak kalacaktı. Kader, komünizmden bıkıp SSCB’yi yıkınca ortaya çıkar sessiz sedasız. Rus tahtının merdivenlerinde tırmanırken kimse onun akıllı bir lider olarak savaşlarda ülkesine can çekiştireceğini düşünmemişti veya tahmin edememişti. Oysa acımasız kural bellidir: “En güzel barış, en kanlı savaştan geçer.”
Putin büyüyüp Rusya’nın başına geçince, çocukken içinde başrol olarak kurduğu hayaller bürokratik bir anlam kazanır:
Rusya’nın toprağını genişletmek,
Aldığı topraklarda zengin nadir elementlere ulaşmak,
Avrupa’yı korkutarak silah satışını arttırmak,
Doğal gaz fiyatını yükseltmek,
Doğal gazdan kazandığı parayı ETF’lere yatırıp düşen altını aşağıdan toplamak,
Avrupa ekonomisini yavaşlatıp baskı yaratmak,
Ölen askerlerle milliyetçiliği zirveye taşımak…
Ama “Ne lazım?...” Deniz lazım, güneş lazım, yol lazım. Kısacası tarihçi jargonu ile sıcak denizlere inmek lazım… Bir zamanlar Korkunç İvan, sonrasında Nikolay ve en son Deli Petro tarafından da görülen Çarlık rüyası kalıntısı, içi boş bir arzu; Putin tarafından yerine getirilmek istenecektir. Neymiş o? Yüz yıllardır sıcak denizlere inmeyi deneyen ancak lafta kalan ve kızışma sonrası Putin, “Madem sıcak denizlere gidemiyoruz, ayağımızın dibindeki denizi ısıtın.” talimatıyla Karadeniz’i füzelerle, dronlarla kaynatmaya karar verir. “Kime dalayım?” düşüncelerindeyken aklına Rus halkı gelir: “Uzak olmasın, gurbet olmasın, seven Rus kızı sevdiği oğlandan ayrılmasın…”
Öyleyse yakın nere var? İşte “NATO isterim diye kaşınan Ukrayna.” “Yok şudur, yok budur.” itiş kakışmalarıyla birlikte Ukrayna ile sıkı laf düellolarından sonra, meydanda tankını, askerini, uçağını koşturmak isteyen Putin, “Yok, böyle olmaz.” deyip savaşı basmıştı kazananı olmayan kumar masasına. Zaten bir de kan davası vardı Almanya’yla. 2. Dünya Savaşı azgını Almanya’nın çektirdikleri hâlâ hatıralarındadır ve kalplerinde soğuk bir intikam mıhlanmıştır. Eeeee… Abisi kim olacak ki Rusya’nın mazlumunun?
Ukrayna’yı koruyacak NATO, cicim aylarını tükettiğinde acı ve gerçek bilanço ortaya çıkacaktı. Savaşın hiç bu kadar kanlı ve uzun geçeceğini tahmin etmemişti. Bilinen 1 milyon, tahmin edilen 2 milyon kişi ölmüştü kuzey yarım kürede…
Kaybederek savaşa başlayan Rusya’nın, öncesinde 50 dolara satamadığı varil petrol, şu an 150 dolara göz kırpmaktadır. Rusya’nın kazandıkları, kaybettiklerinin yanında katbekat fazladır. Yaptıklarıyla korkuttuğu Avrupa ise savunma gücüne tam gaz yatırım yapmakta, bahar havası günlerinin mutlu mesut harcamasına giden paracıklar yönünü değiştirmiş, topa tüfeğe sarılmıştır… Lakin barış masası Türkiye’ye kalmıştır; “Yurtta barış, cihanda barış.” düsturuyla “Hele bir dur Rusya, sakin ol Ukrayna…” cümlesiyle iki tarafı da sakinleştirmeye çalışmaktadır. Ama Rusya hiç de oralı değildir… Çünkü sahada kazanan Rusya ise niye masada kaybeden olsun?
Ne yazık ki içinde olduğumuz savaş ortamını tarih, süslü harflerle “3. Dünya Savaşı” diye yazacaktır zaman çizelgesine… Dua edelim de Türkiye kurduğu masada Rusya’yı baş göz eder…
Ve inşallah aşktan gözü dönen Rusların başka aşkı yoktur, “4. Dünya Savaşı” gibi…
